• خانه
  • تدوین و ارزیابی یک برنامه درسی سایکوانکولوژی در ایران

تدوین و ارزیابی یک برنامه درسی سایکوانکولوژی در ایران

[vc_row][vc_column]

تدوین و ارزیابی یک برنامه درسی سایکوانکولوژی در ایران با تمرکز بر مهارت های ارتباطی، 2019 (با بودجه سرویس تبادل آکادمیک آلمان (DAAD))

[/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]تشخیص ابتلای یک نفر به سرطان می تواند یکی از ویران کننده ترین چالش ها در زندگی او باشد. تشخیص سرطان اغلب بدون هشدار قبلی انجام می شود، زندگی روزمره را به طور اساسی تغییر می دهد و فرد مبتلا به سرطان و خانواده اش را با چالش های وجودی مواجه می کند. فراتر از درمان پزشکی، مهارت در برقراری ارتباط کافی در این فرایند ضروری است. بعلاوه ، حدود 32٪ از بیماران همچنین درخواست حمایت روانشناختی ویژه در این فرایند را دارند.
داده های اپیدمیولوژیک اخیر در مورد میزان بروز استاندارد شده برای سن (ASR) موارد جدید سرطان در ایران را تا 130 در 100000 نفر برآورد کرده است. تخمین زده می شود سالانه 80 تا 100 هزار مورد جدید به این بیماران اضافه می شود. اگرچه برخی پیشرفت ها در مراقبت های درمانی با استفاده از روش های پیشرفته تشخیص و درمان حاصل شده است، اما توسعه مراقبت های حمایتی و تسکینی از جمله سایکواونکولوژی حتی در شهرهای بزرگ ایران به خوبی صورت نگرفته است. مراقبت مکفی از بیماران سرطانی، خانواده های آنها و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی از اولین روزهای تشخیص تا زمان بهبود بیماری یا وضعیت های پایان زندگی، به شدت مورد نیاز ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در ایران است.
لذا هدف از این پروژه ایجاد یک برنامه درسی در سایکواونکولوژی است که با جنبه های فرهنگی ایران ادغام شده باشد. سپس مربیان آینده در این برنامه آموزش می بینند. این مربیان برنامه را همراه با معلمان آلمانی و بعداً توسط خودشان با نظارت اجرا می كنند. برای دستیابی به این تأثیر در ایران، پزشکان و متخصصان مراقبت های بهداشتی برای به دست آوردن یا بهبود مهارت های سایکواونکولوژی، به ویژه در زمینه ارتباطات، نیاز به پشتیبانی دارند.
با اجرای این پروژه، هر دو دانشگاه در فرایبورگ و اصفهان تخصص قابل توجهی در زمینه سایکواونکولوژی و همکاری های بین المللی کسب خواهند کرد. یک برنامه آموزشی جدید در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ایجاد می شود که نیازهای فعلی پزشکان در پزشکی خانوادگی و انکولوژی و همچنین نیازهای روانشناسان در ایران را برآورده می کند. پزشکان از نظر عملی آمادگی بیشتری برای مقابله با چالش های فزاینده در زمینه کاری خود خواهند داشت. روانشناسان به طور خاص برای برآوردن نیازهای روانی اجتماعی بیماران سرطانی آموزش دیده اند. علاوه بر این، این پروژه دانشگاه اصفهان را قادر می سازد تا مرکز و مرجع صالحی به منظور تحقیق و اجرای موضوعات رایج در مراقبتهای روانی – اجتماعی بیماران سرطانی در منطقه خاورمیانه باشد.
برای دستیابی به این اهداف، پروژه یک مرحله آماده سازی با برگزاری هم اندیشی و گروه های متمرکز در ژانویه 2019 داشت و برنامه درسی نهایی برای برنامه آموزشی از 2020 تا 2022 استفاده خواهد شد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *